دوست خوبم
یادت می یاد بهار و تابستان ونک را ، فصلی که کوه و صحرا پر بود از گله های گوسفند و جوانک های پر تلاش که دسته دسته گوسفندن را به چرا می برند ، چه لذتی داشت موقعی که زیر گون های کوهی ( گینه بزی ) چال کوکی پیدا می کردی ، انگار دنیا را به آدم می دانند ، خوش روزگاری که کوه های ونک پر بود از آوازک های دلنشین کبک دری ، و چشمه سارها با این آوزاهای زیبا ترنمی دو چندان می یافتند .