با سمه تعالی
مقوله ی نمرات کذایی و تنبیه دانش آموزان
کلام را با فرمایشی از حضرت رسول اکرم ص آغاز می کنم که می فرمایند هر کس کاری از کارهای کوچک ویا بزرگ این امت را در دست بگیرد و در میانشان عدالت را اجرا نکند خداوند متعال او را به رو، در آتش خواهد افکند.
اما معنای عدل چیست و عادل چه کسی است. عدل به معنای گذاشتن هر چیز در جای خود است که نقطه ی مقابل آن،ظلم است
یعنی حق دیگران را پایمال کردن.طبق فرمایش پیامبر ص در رعایت عدل باید استحقاق ها و اولویت ها در نظر گرفته شود یعنی هر صاحب حقی به آنچه حق وشایسته ی اوست، برسد. برای مثال رعایت عدالت میان دانش آموزان یک کلاس این نیست
که در آزمون به همه ی آنها نمره ای مساوی و یا نمره ی قبولی داده شود. عدالت میان دو نفر کارگر این نیست که به هر دو مزدی مساوی پرداخت شود. بلکه عدالت این است که به هر دانش آموزی به اندازه ی معلوماتش نمره و به هر کارگری به مقدار
کار و زحمتش مزد داده شود و هر کس چنین کند عادل است در غیر اینصورت در نقطه مقابل آن است.
متاسفانه بسیاری از مدیران مدارس با ابزارها و آشنا یانی که در اداره دارند با توجیه های سخیف و کودکانه خود معلمین محترم را تشویق و تهدید به نمره دادن می کنند ودرصد قبولی کاذب وبالا را کیفیت خوب آموزش قلمداد می کنند. می فرمایند دولت به هر دانش آموزی یک میلیون وچهارصد هزار تومان هزینه کرده است. اگر به دانش آموزان نمره ی قبولی ندهید این مبلغ به هدر
می رود.اما اگر به دانش آموزان نمره ی قبولی بدهید،دانش آموزان از شما راضی خواهند شد،اولیاء از شما راضی خواهد شد،
خداوند از شما راضی خواهد شد وحقوقی را هم که دریافت می کنید حلال خواهد شد. و با این کار ناصواب و با این توجیه ها
و تنها بخاطر حق مدیریت خود انگیزه ی مطالعه را در دانش آموزان از بین برده و به آنها و به معلمین محترم ظلم می کنند و
این ظلم ،ظلم به نسلی است.
اکثر معلمانی که نمره ی پائین تر از ده دانش آموزان را بالاتر از ده داده اند برگ تشویق ها یی از اداره دریافت کرده اند.دانش
آموزی که بعلت ندانستن، ورقه ی پایان ترم را خالی داده است در کارنامه ی وی نمره ی 17 درج شده است و این موضوع را
دانش آموزان از سالها پیش فهمیده اند و می دانند که خواه یا نا خواه قبول خواهند شد.
دوشنبه مورخه ی23/10/92 از مسئولان آموزش و پرورش ناحیه ی 5 تبریز به دبیرستان میلاد تشریف آورده بودند. چندین
دانش آموز را بررسی کردند. آنها حتی الفبا را نیز بلد نبودند. این نتیجه ی همان نمرات کذایی و درصد قبرلی بالا است.
طبق معنای عدل کجای این کار گذاشتن هر چیزی در جای خود است؟کجای این کار پیروی کردن از فرمایشات پیامبر و ائمه ی
معصومین ع است؟کجای این کار در دراز مدت به نفع دانش آموزان است؟این نمرات کذایی فقط وفقط به نفع مدیران است که
با آمارهای ساختگی خود را مدیران لایقی جلوه دهند و حق مدیریت استمرار داشته باشد.
مدارک دانشگاه کینگ گالج لندن را هر کسی نمی تواند به راحتی کسب کند. اما اگر یک ایرانی یا یک نفر از کشورهای در حال توسعه در آنجا تحصیل کند آن مدرک را به راحتی کسب می کند می دانید چرا؟ اگر این علت را بدانید ریشه های نمرات
کذایی دانش آموزان را خواهید فهمید.
مسئولین هم اگر نتوانند بفهمند که چه فرایندی در جریان است و اگر نخواهند بفهمند که بیش از شصت درصد این آمارهای قبولی
،کذایی است و اگر نتوانند راهکار قابل قبولی ارائه دهند،هم به دانش آموزان، هم به معلمین و هم به مملکت خود خیانت کرده اند.
بر معلمان محترم بقدری جفا شده است که اکثریت آنان در رسانه ها دنبال اخباری مربوط به بازنشستگی پیش از موعود هستند.
این معلمین بحق احساس می کنند که مورد بی مهری شدید واقع شده اند. مسئولانی که داعیه ی دفاع از حق و حقوق، شان و منزلت معلم را دارند،بدترین ظلم ها را در حق معلمین مرتکب شده اند که شان خود را بالا ببرند.این معلمین با نارضایتی از مدیران احساس ظلم مضاعفی را می کنند.چون یکی از مشکلات اصلی آموزش و پرورش مشکل مدیریت است. حال خودتان
تصور کنید که بعد از سرانه ای شدن بودجه ی مدارس،مدیرانی که بخاطر حق مدیریت در نقطه ی مقابل عدل وعدالت قرار دارند و آگاهانه یا ناآگاهانه، بی اعتنا به کلام پیامبر ص هستند بخواهند حسابداری تشکیل داده و حق وحقوق معلمان را پرداخت کنند و چه فاجعه ای در انتظار آموزش و پرورش خواهد بود.
در مدیریت قبلی آموزش و پرورش ناحیه 5 تبریز اینجانب را به جرم انتقاد در روزنامه های محلی و به کمک هیات تخلفات به انفصال موقت به مدت یکماه محکوم کردند.احساس می کنم، انتقاد تخلف نیست. تخلف ،دخل و تصرف در نمرات دانش آموزان است. پیشنهاد می شود بخشنامه ای از وزارت صادر شود مبنی بر اینکه دخل و تصرف در نمرات دانش آموزان تخلف است.
کاری کوچک یا بزرگ این امت را در دست گرفته اید در میانشان عدالت را اجرا کنید.
واگر معلمان محترم نمرات واقعی دانش آموزان را بدهند و کلام معصومین را ارجح تر از کلام مدیران انگارند بسیاری از مشکلات مربوط به دانش آموزان و معلمان محترم در مدت دو یا سه سال حل خواهد شد و ویرانی های دولت قبلی به تدریج از
بین خواهد رفت.
نکته ی دوم را با فرمایشی از امام علی ع آغاز می کنم که می فرماید هر کس به من کلمه ای بیاموزد مرا بنده ی خود کرده است. بنده یعنی کسی که بسته شده یا بند به دست و پایش است.و در بعضی از کتابها برده و بنده برای توصیف یک مفهوم بکار
برده شده است.امام علی ع با فرمودن این جمله می خواهد به همگان یادآوری کند که معلم در چه درجه و مقامی قرار دارد.این
فرمایش امام علی ع با مفهوم بسیاری از فرمایشات حضرت محمد ص نیز مطابقت دارد.معلم بیش از یک کلمه به دانش آموزان
می آموزد.حال سوالی مطرح می شود که اگر معلمی از روی دلسوزی ویا از روی عصبانیت تنبیهی را در مورد این بنده بخاطر
خودش و یا بخاطر سایرین مرتکب بشود چه اتفاقی می افتد؟ آیا این حق را دارد یا نه؟ آگاه باشید که بعضی از پدران نمی توانند
از دو تا فرزند خود براحتی مواظبت و نگهداری کنند ولی این معلم مجبور است 30 دانش آموز را که می دانند خواه ناخواه قبول خواهند شد کنترل کند . معلم برای تدریس به کلاس می رود نه برای شکنجه شدن.
اوایل انقلاب با شروع تهاجم ناگهانی عراق بر ایران،جوانان ایران با حضور خارق العاده ی خود در جبهه ها جهانیان را به حیرت انداختند. دانش آموزان،دانشجویان،پزشکان و خیلی ها با جان و دل رهسپار مناطق جنگی شدند.اکثریت این جوانان مطلع
بودند که هیچ یک از کشورهای منطقه حاضر به همکاری با ایران نیستند و در داخل ایران نیز هنوز حاکمیت تثبیت نشده بود.
بعدا مسئولین اعلام کردند که رمز پیروزی در هشت سال دفاع مقدس ایمان به خدا،اعتقاد به آرمانهای اسلامی وحضور داوطلبانه
در جبهه ها بود. سوال اصلی اینجاست که این ایمان به خدا و اعتقاد و تربیت صحیح از کجا نشات گرفته بود که آنگونه دلاورانه
و بدون هیچ چشم داشتی برای حفظ امثال ما از خون خود گذشتند.مگر این جوانان تربیت شده ی رژیم ستم شاهی قبل از انقلاب نبودند؟مگر قبل از انقلاب هم تنبیه در مدارس اکیدا ممنوع بود؟مگر آن زمان نیز نمره ی 2 دانش آموز را بخاطر حق مدیریت و حفظ مدیریت 17 می دادند پس آن تربیت چه اشکالی داشت؟آیا تربیت فعلی با ممنوع شدن تنبیه ارجح تراز تربیت قبلی است؟اگر هست نشانه های آن در مدارس و جامعه کدام ها هستند؟
مدتهاست که معلمین از سوی مقامات تحت فشار قرار می گیرند تا مبادا به دانش آموزی بگویند بالای چشمش ابرویی است. یکی
دیگر از صدها معضل سیستم آموزش و پرورش کشور ما چگونگی برخورد با دانش آموزان خاطی است که معلم در برابر دانش آموزان گستاخ،بی ادب،پرخاشگر و بدون انگیزه برای ادامه تحصیل که مش.... به مدرسه می آورند،در تلفن همراه فیلم های .... تماشا می کنند و اجبار دارند که در کلاس بنشینند،چه سلاحی در اختیار دارد؟
وزیر محترم آموزش و پرورش جناب آقای دکتر فانی می فرمایند ما معلم فرمان بر نمی خواهیم بلکه معلم منتقد می خواهیم.اما
تمام مسئولین فقط فرمان می دهند که تنبیه ممنوع است پس راه حل کارآمد را چه کسی ارائه خواهد داد تا معلمین را از این شکنجه روحی برهاند؟دانش آموزان با علم به تمامی این نکات ، اندک قوانین را نیز نادیده گرفته، به همه چیز حتی به حرمت معلم نیز تعدی می کنند. آیا ائمه معصومین ع هم فقط در حرف به معلم و استاد احترام می گذاشتند؟
ریاست محترم دولت تدبیر و امید جناب آقای دکتر روحانی هم در روز اول مهر ماه سال جاری قبل از سفر به نیویورک در آیین
بازگشایی مدارس در مدرسه ی نمونه دولتی حضرت فاطمه زهرا س حضور یافت و تبریک بازگشایی مدارس و ارتقای شان و
منزلت معلمان را با تهدیدی نسبت به معلمان آغاز کرد و امید آنانی را که با شوق در پای صندوق های رای حاضر شده بودند و به او رای داده بودند به نا امیدی بدل کرد و خود عازم نیویورک شد.
در پایان از مسئولان محترم خواهش می شود به خود آیند و برای توقف آشنا سالاری در ادارات آموزش و پرورش ، گذاشتن هر چیز در جای خود و به حداقل رساندن فاصله ی افت تحصیلی نه با آمارهای کذایی بلکه با نمرات واقعی چاره اندیشی کنند و نیز
مدرسه را مکان امن برای کارهای ناشایست دانش آموزان قرار ندهند.
علی پورخسروپرویز  ali_pourkhosrow@yahoo.com-منبع:سایت فرهنگیان نیوز 

نبود معیاری مشخصی برای انتخاب مدیران علی الخصوص در شهرستان ها باعث مسایل و مشکلات بسیار زیادی می‌شود این مساله بیشتر بخاطر متقاضیان معاونت و مدیریت آن هم هم بخاطر فوق العاده مدیریت که واقعا پولی نسبتا زیادی است ومدیریت هم که بسیار بسیار راحت است . از آن جهت راحت است که مدیریت بلد نیستند و فقط بخاطر فلان آشنا و فامیلشان در اداره به این معاونت یا مدیریت با فوق العاده باد آورده مدیریت خوش می‌گذرانند. موارد بسیار زیادی را در طی خدمتم از نزدیک مشاهده کرده ام که قابل توجه است:

1- کافی است که آقایان دستشان به مدیریت بند شود و خود را نعوذبالله خدای معلم بیچاره می‌دانند و به هیچ قیمتی آن را ول نمی‌کنند.

2- کوچکترین انتقاد بجایی که معلمان طرح کنند در ارزشیابی سالانهو نیز درخواست تشویق تاثیر جدی داده می‌شود.

3- مهم نیست که شما چقدر تدریس می‌کنید یا کیفیت تدریس شما چیست مهم اینست که سر به زیر باشی و به هیچ!! چیزی کاری نداشته باشی.

4- کوچکترین زحمتی برایشان ندارد حقوق مناسبی می‌گیرند و راحت توی دفتر لم داده چای می‌خورند و بازی پا... سرگرم می‌شوند.

5- منتظرند سر ماه بیاید و حقوق بی دردسرشان را بگیرند مابقی هر چه بگذرد بشرطی که کسی کاری به کارشان نداشته باشد،مهم نیست

6- انتقاد معلم را جرم می‌بینند و در اولین فرصت سر معلم بیچاره خالی می‌کنند و انتقادات کاری را به مسایل شخصی تبدیل می‌کنند.

7-چرا تفاوت حقوق معلمان با معاونین و مدیران باید آنقدر چشمگیر باشد؟؟؟؟
آیا انگیزه معلم را کاهش نمی‌دهد؟ و آیا واقعا این فوق العاده زیاد نیست؟

8- کار اصلی آنها سروقت زنگ زدن است و حضور غیاب معلمان. به کرات دیده ایم که این کار را هم بدرستی انجام نمیدهند. و زنگ تفریح هم باید تو دفتر بنشینیم و سیل دانش آموزان برای شکایت از یکدیگر بخاطر مسایلی که در حیاط اتفاق افتاده می‌آیند و اما مدیریت محترم با عصبانیت مکرر آنها را بیرون میکند و آن 15 دقیقه استراحت هم اینگونه بر من معلم حرام می‌شود.

برای مدیران محترم احترام قایلم و موارد بالا شامل همه ی آنها نمی‌شود بیشتر سخن من با مدیرانی است که در مدارس کوچکتر و یا روستاها مدیریت!!! می‌کنند

سوال اساسی از آقای وزیر محترم جناب دکتر فانی دارم:

اینکه مدیرانی که انتخاب می‌شوند چرا سالانه از معلمانی که در آن مدرسه حضور دارند برای ابقا یا عزل آنها مدیران هیچ نظری از معلمان درخواست نمی‌شود ولی یک مدیر می‌تواند چندین معلم را ارزیابی کند که بعضی از این معلمان شاید فقط 6 ساعت در آن مدرسه تدریس داشته باشند؟ و بنظر شما این تفاوت دریافتی بین مدیران و معلمان واقعا بجاست؟
و آیا مدیریت و معاونت بر اساس عملکردهای سالانه است یا نه؟ اگر اینچنین است چرا در عمل آن را نمی‌بینیم .
با تشکر
قبلا هم درباره حذف مجتمع ها مطالبی نوشته بودم که منتشر نشد این مورد هم احتمالا همین طور باشد و لی بهر حال متشکرم.

منبع :فرهنگیان نیوز . ایوب شکیبایی