هوایت که به سرم می زند

دیگر در هیچ هوایی نمی توانم نفس بکشم!

عجب نفس گیر است

هوای بی تو....!

 قاب شهید پنجره خاطره است ، ذهنت را پرواز می دهد به عمق آبی آسمان ، برایت تصویر ی می سازد از پرواز ، خدا ، عشق ، وصال ، مهربانی و حوض کوثر ، همشهری خوبم ، ونکی عزیز ، فراموش نکن که ماه بهترین ها را به خاک سپردیم تا خاک و سرزمینمان سرافراز بماند ، قاب زیر پر از پرواز است و کبوتران سپید ، کسانی که غزل عروج را عاشقانه سرودند و در آغوش رحمت خدایشان خفتند، بیایید همیشه بیادشان باشیم .

یاد شهیدان  محمودی و  زمانی گرامی باد .