شبی به ماه زحسرت نگاه می کردم // هزارشکوه زعمرتباه می کـــــــــــــــــردم
شناسنامه ی خودراگشودم آهسته //چهارصفحه ی آن رانگاه می کــــــــــــــردم
نخست صفحه ، گواه ولادت من بود // حساب عمربه سال وبه ماه می کــــــردم
به صفحه ی دگرش ازدواج من پیدا // که بزم عشق وطرب روبه راه می کــــــردم
به صفحه ی سومین ، ثبت نام فرزندان // که دل سپید زخط سیاه می کــــــــردم
زبهر مـــــردن من بودچارمین صفحه // اگرچه زندگی پرگناه می کـــــــــــــــــــردم
کشیدم آهی وگفتم :دو روزعمر گذشت // دوروز نیست ،عجب اشتباه می کردم
چهارلحظه بــُــوَد زندگانی انسان // شناسنامه ی خود راگـــــواه می کـــــــــــردم
تولد است و وصال و توارث ومردن
چهار لحظه ی کوتاه همچو گفته ی من
(همایون کرمانشاهی)
