شمیم ادب
علمی،آموزشی،فرهنگی،اجتماعی

 

داستان موسی و شبان(مولانا)

                                                                                                                                                  

دید موسی یک شبانی را به راه          کو همی گفت :ای خدا و ای اله

ای خدای من! فدایت جان من               جمله فرزندان و خان ومان من

تو کجایی تا شوم من چاکرت؟               چارقت دوزم زنم شانه سرت

گفت موسی:های !خیره سر شدی؟       خود مسلمان ناشده کافر شدی؟
گر نبندی زین سخن تو حلق را                آتشی آید بسوزد خلق را

گفت: ای موسی دهانم دوختی              وزپشیمانی تو جانم سوختی

جامه را بدرید و آهی کرد وتفت                 سرنهاد اندر بیابان و برفت.

وحی آمد سوی موسی از خدا :                 بنده مارا ز ما کردی جدا

تو برای وصل کردن آمدی  !                       نی برای فصل کردن آمدی!

من نکردم خلق تا سودی کنم                   بلکه تا بر بندگان جودی کنم

ما برون را ننگریم و قال را                        ما درون را بنگریم و حال را

چونکه موسی این عتاب از حق شنید        در بیابان در پی چوپان دوید

عاقبت دریافت او را و بدید                گفت مژده ده که دستوری رسید:

هیچ آدابی و ترتیبی مجو                   هرچه میخواهد دل تنگت بگو






تاریخ: یکشنبه 22 اردیبهشت 1392
ارسال توسط hamidreza57

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران