چنان که از ریشه ی این کلمه برمی‌آید اصل این میوه از هندوستان بوده ‌است. گونه ی کامل تر نام آن «خربزه هندوانه» بوده‌است.

ریشه ی کلمه ی هندوانه از کلمه ی «وانا» که معنی هندوانه در زبان هندی است گرفته شده ‌است و در قدیم به آن «هندووانا» گفته می‌شد اما بعدها در زبان فارسی تغییر کرده و تبدیل به هندوانه شد.

گفته می شود هم اکنون در برخی نقاط افغانستان و هم چنین در تاجیکستان و نیز در زبان اردو و هندی به این میوه « تربوز» گفته می شود. کاشت هندوانه از هند به ایران ، عربستان و اندلس و سایر نقاط دنیا راه یافت. هندوانه هایی که در هند و پاکستان به عمل می آید بیش تر  گرد و به رنگ سبز تیره است.

در پاکستان مردم عادت به نگهداری میوه در یخچال ندارند از طرفی کمبود برق باعث می‌شود یخچال کارآیی چندانی نداشته باشد.از طرفی طبق فرهنگ مردم، زیاده‌روی در خوردن یک میوه پر‌خوری به حساب می‌‌آید بنابراین بیش تر میوه‌ها مانند هندوانه به صورت قاچی خرید و فروش می‌شود که این شیوه ، هم به نفع مردم است و هم به نفع فروشنده .

از طرفی خریدن قاچ هندوانه ارزان‌تر تمام می‌شود و در عوض فروشنده نیز می‌تواند یک هندوانه را بدون در نظر گرفتن وزن آن به چند نفر بفروشد.فروشندگان هندوانه در پاکستان به شیوه‌های مختلفی ، هندوانه را قاچ می‌کنند تا بتوانند مشتری بیش تری به دست آورند اما رایج‌ترین شیوه ، همان قاچ کردن به صورت «شتری» است.

                                                                                               « نوش جان »