اخیراٌ قطعه شعری زیبا با گویش ونکی که آقای روح الله محمودی ( شاعر خوش ذوق ونکی ) سروده و توسط دوستان و همشهریان ونکی ام با بلوتوث برای همدیگر ارسال می شود را شنیدم ، ایشان ضمن رعایت زیبایی در سرودن ، موسیقی بسیار همخوان ومناسبی نیز برایش انتخاب کرده که واقعاً به دل می نشیند ، لذا برای مطالعه و آشنایی دوستان به بخشی هایی از آن اشاره می شود .
الا کوک بی جفت و نالون و تک
خبر داری از حال و روز ونک
خبر داری از اسپران و جسیر
سر گردنه پشکوهک پی شیتر
خبر داری از برج دالون و تنگ
دیه هه مین تنگ دالون پلنگ
تل هادی هم ای روزا ری بالا
دیه شور وحالی هه مین درغلا
دیه دم پسینا مین درغلا
صدی جار و بونگی هه و کرگلا
دیه دم پسینا مین درغلا
فقط یا صدی جار وبونگ غلا
سکوت ریگسون گوئه بی کلوم
که نی جار وبونگی مین اولاد غلوم
و زیر بند و دی نو و اولاد خلف
نیا دیه پسینی کری سی علف
حکیم ی محله ی حکیم مردنه
همه ی حکمته زیر گل بردنه
دیه تو عروسی صدی ساز نیا
و قعله ی پیرو دیه چوباز نیا
دری درونی تا بالا زیر ول
نیا دیه صدی نغمه ی ساریگل
و عقدک فقط کلگه موند یادگار
نه تل موند و نه تووه نه تغار
دیه و عقدکی خواسی گیری سراغ
همه پیچ اهوازن و پشت باغ
مین کو دیه نی پازن هفت و هشت
دیه نی شکال مین اشکفت رشت
دیه سی درو کس نیا خونچغا
صدی زنگ گاجفت دیه بالا نیا
نه جا خرمنی موند و نه خرمنی
نه غربال و ایشین نه خور ده منی
نه گا جفت موند و نه ورجیم و خیش
نه گله نه چوپون که ویسه پلیش
پل علپنا تا پل حاج مراد
باهارا اوه روخونه بی زیاد
صدی گمه گم او و آسیو
سی او آسیو بسه بیدن بنو
نموند سنگی و آسیووی قدیم
مکینه ی ملا نیرمد و آکریم
صدی آسمون غرشی دیه نیا
جلی کو سیه سیل زرین در نیا
بشند هفته باری تو قوس نی زنه
دیه مردنگ اوم زاده نم نی کنه
ننه شابگم بی خیمه نون پخت
پسین تا گله گا اومه گانه دخت
لپو تازه و خاش خاشی ری لپو
کره ی تازه ی داخل مشک دو
سر چشمه و پینه و نون و ماس
دلم سرخوشی ی ای روزانه خواس
صدی قهقه کوک مست باهار
صدی شر شر چشمه تو پینه زار
پر توبره لیز و بوگندی نر
پر کو و کوسار گل گیس کمر
دو تا سنگ کپ چاله کتر ناده ریش
چویی تشی بی خیمه ی کنده خیش
چویی تشی داخلش زرین
هوا گرگ و میشه مجال پسین
دیه شی نهنگه جم و جور کنین
بارانه بووندین ، تشه کور کنین
شی ی تار و توریک بلندی جسیر
پنه ی سنگ خوگه پنه ی سنگ چیر
تن خسه و لاش ، لبریز خو
تن خسه و روز و کار و درو
شی و بال تش ، سوختن شی پرک
سکوت شی و قصه ی جیر جیرک
بلندی لو اوز تا سر اندقون
تماشی ستارا مین آسمون
دلم تنگه سی دالو و شاپری
سی او حرمتی خیردی و گفتری
بنم سر زونیش ، سر از ری ادب
بگوئه متل سی مو و میر غضب
نه مش روسمی موند و نه سد کمال
نه موللی نه مکتب نه درس وسوال
نه سد مد دیه موند و نه سد رضا
نه دشتون و نه رعیت و کخدا
نه نجار موند و نه آهنگری
نه کاسب نه دلاک و نه مشتری
دیه نیشنفی داخل جار و جیر
صدی گپ گپ آسیو کل نصیر
صدی کفتن چکش حاج عزیز
صدی ناله ی اره ی کا امیر
حیات ساز کرنا نه وگل نهاد
صدی ناله ی نی دلم اشکناد
گمونم بمون بی که نالید و نی
که دل بی قرای کنه روز و شی
نی کوک عمرانه کی اشکناد
کی جی پی رحیم دلیر پا ناهاد
حموم کل نجف مسجد جامع قدیم
سکو دم در قعله ی آ کریم
گلیم بفتن و تار تندار و دیک
گوچین چینه ی و بازی ی پر و پیک
لچک مونجوقی و تومون مخملی
گیوه ی پاشنه تخت و قبه ی گل گلی
ری تلواره جاجیم و قیلق و دار
چی مون از قدیما سی مون یادگار
و فرهنگ و از قدمت ای دیار
پائیز 1392 - روح الله محمودی - رها
فایل صوتی در ادامه:
ادامه مطلب...
شیوه نامه جدید تصحیح املا
معرفی پایگاه کیفیت بخشی ادبیات فارسی
★ ☀دانلود آهنگ یه توپ دارم قلقلیه
دانلود آهنگ دست کوچولو پا کوچولو★ ☀
ܓ✿دانلود آهنگ دختر خوشکل من★ ☀
★ ☀دانلود آهنگ عروسکم سرما خوردܓ✿
امروز در اخبار 20:30 گزارشی از تقریظ یکی از کتب دفاع مقدس توسط مقام معظم رهبری اشاره شد که به سرگذشت غواصان لشکر 31 عاشورا می پرداخت.
داشتم به این موضوع فکر می کردم که با توجه به نقش رزمندگان و شهدای ونکی در 8 سال دفاع مقدس، روحیه شهادت و ایثارگری این افراد و اینکه به زعم همه کسانی که نسبت جمعیت را با تعداد شهدای ونک در نظر می گیرند ونک اسوه ایثارگری در سطح استان و کشور است و به گفته یکی از مسئولین قله افتخاری است بر بام ایران با این توضیحات چرا گَرد رخوت و سستی بر رزمندگان و بازماندگان این حماسه ها نشسته است.
چرا به میزانی که ادعا داریم کار نکرده ایم؟ چرا تاکنون هیچ کتابی در خصوص این حماسه ها به چاپ نرسیده است؟ و چرا رزمندگان دیروز ونکی امروز همه سر در گریبان کار، منافع اقتصادی و مشکلات فرو برده و ثابت نمی کنند که روزی مرد صحنه رزم و شجاعت بوده اند؟ چرا کمی حس غیرتی که در جنگ از آنها یاد شده است امروز برای زنده نگه داشتن آن حماسه ها صرف نمی شود؟ اگر از این موضوع که ونک سهم خود را به دلیل کم همتی پس از دوران جنگ در مدیریت کشور حفظ نکرد بگذریم ولی نمی توان از این موضوع به راحتی چشم پوشی کرد که هر آنچه که خداوند در بیان بچه های ونکی دوران دفاع قرار داده بود و در شجاعت های آنها در آن حماسه ها، ولی متأسفانه در نگارش و قلم آنها هیچ ذ
وق ونشاط و سلیقی ای یافت نمی شود تا خوشبین باشیم که روزی بتوانیم به کتاب یک نویسنده ونکی چشم بدوزیم و به فکر و ایده و قلم او مباهات کنیم.
باید بپذیریم که با بیان پرطمتراق از خود و از هویت قومی خود نمی توان نسل آینده را نسبت به رخدادها و حوادث و تاریخ پر از افتخارات ونک در دوران گذشته اقناع نمود. باید هر آنچه که امروز به عنوان اسناد شفاعی و مورد افتخار و مباهات ماست به صورت مکتوب درآید تا در آینده به عنوان اسناد متقن مورد استفاده ،داوری و استناد قرار گیرد.
برگرفته از وبلاگ ونک نیوز -جهت به اشتراک گذاردن مو ضوع
